Woonwensen

 

Merkwaardig, ik lees in de krant dat jonge gezinnen na de geboorte van hun eerste kind het centrum van de grote steden verlaten. Onderzoeken van het CBS tonen een stijgende curve over de afgelopen jaren. Als niet geboren, maar wel getogen Amsterdammer doet dit pijn, mijn beeld van de gezellige en authentieke stad zijn ook die van kinderen op de buurtschool met de specifieke geluiden tijdens de schoolpauzes. De leefbaarheid van de stad daalt, de diversiteit verdwijnt, het is schadelijk voor de economie en het dagelijkse transport van de 'naar buiten verhuisde' bewoners neemt toe..
Het CBS toont zich bezorgd: 'straks staan we stil rond de steden' en een weinig aanlokkelijk beeld doemt op. Nog langere files, nog vollere treinen, en met steeds meer schade aan ons toch al zo kwetsbare milieu. 

 
Even schakelen… en op naar Salland, waar ik inmiddels als voormalig westerling al ruim 10 jaar met veel plezier en woongenot verblijf. In het buitengebied, waar ik, als ik mijn hondje uitlaat, nog wel eens een ree tegen het lijf loop – of omgekeerd. Een jaar geleden werd ik lid van een werkgroep gericht op Herbestemming: bestaande gebouwen bij leegstand of verpaupering een nieuwe bestemming geven. Bewoners van kleine kernen zijn daar goed in: werken aan de leefbaarheid; handen uit de mouwen. Met collega's uit Drenthe en Gelderland bouwden we een brokje website bij de LVKK, een toolkit om de route door de vele procedures te vergemakkelijken. Mijn wegen kruisten daarbij die van Pieter Parmentier, een man met een missie, namelijk erfdelen. Meerdere bewoners op een bestaande locatie, meerdere woonvormen combinerend met een aantal ideële doelstellingen, waarbij duurzaamheid en landschappelijke inpassing voorop staat. Hij onderzocht de markt, de zoekenden, en registreerde honderden gegadigden van diverse pluimage voor het wonen op een erf in het buitengebied.

Mijn insteek was een andere, ik zocht en vond in mijn directe omgeving eigenaren van boerderijen die juist naar mogelijkheden zoeken hun eigendom te delen met meerdere bewoners. De redenen hiervoor zijn gevarieerd, het kan gaan om mantelzorg, vrijkomende ruimte omdat kinderen het huis verlaten of simpelweg de ‘langer willen thuiswonen’ gedachte. En zo ontstaat een pilot die de naam ‘Proeftuin Salland’ draagt. Langzaam maar zeker gaan we vooruit, overleggen met gemeenten en provincie en partners haken aan. Het Oversticht, Eelerwoude en het Rondeel zijn geïnteresseerd in ons concept, het inzichtelijk maken van vraag en aanbod waarbij de juiste software ons zeker zal helpen. Het project dient vele doelen, allereerst sociale, maar ook economische. Om er een aantal te noemen: hergebruik van leegkomend agrarisch vastgoed (heel veel), anti-krimp, oudere mensen kunnen langer in hun eigen omgeving met anderen blijven wonen, gezamenlijke inkoop van goederen en zorg en wie weet… misschien kan de lokale winkel in de kern en ook de dorpsschool dan toch openblijven? En moeilijk verkoopbare grote boerderijen met asbestdaken blijken misschien toch nog verkoopbaar. Meerwaarde voor mens en landschap, verantwoord en duurzaam voor jong en oud. Maatwerk voor alle partijen. Met uitdagingen voor architecten, planologen en erven- en milieudeskundigen.

Natuurlijk heb je om mensen naar het buitengebied te trekken een aantal randvoorwaarden nodig. Snel internet, slimme mobiele oplossingen etc. Aan die mobiliteit wordt in onze provincie hard gewerkt, voor wegvallende buslijnen ontstaan nieuwe en duurzame initiatieven en her en der gaat glasvezel in de grond. Zaken waar ook onze vereniging zich hard voor maakt.

Reageren? janvansandwijk@ovkk.nl

 



 

Subsidiewijzer Leefbaarheid
Subsidiemogelijkheden 

 

 

Breedband Kennisdossier 
Het gonst in Overijssel, er gaat glasvezel in de grond

Ommetjes in Overijssel 
Wandelen rondom dorpen en buurtschappen

ROCOV 
Regionaal Overleg Consumentenbelangen Openbaar Vervoer

Herbestemming
Mogelijkheden voor behoud van de dorpskerk

Vrienden van de OVKK