Nieuwsbrief Kernpunt Maart 2016

LVKK wil sloop van verpauperde panden


‘Wie ruimt de zooi op?’ Onder dit motto wil de Landelijke Vereniging voor Kleine Kernen samen met al haar leden in de provincies de herbestemming van vastgoed aanpakken. Het is veel belangenverenigingen en dorpsorganisaties al jaren een doorn in het oog, dat in en om hun dorpen kantoorgebouwen, woningen, fabrieken en boerderijen lange tijd leegstaan en steeds meer verpauperen, omdat er niets mee gebeurt. De LVKK wil dat er een wettelijk regeling komt, die eigenaren verplicht ongebruikte, leegstaande panden te slopen en te zoeken naar een tijdelijk nieuwe bestemming.

Veel van deze panden zijn in het verleden opgekocht door projectontwikkelaars, met de gedachte op die plekken nieuwbouw te plegen. Vaak is hier tot op heden niets van terecht gekomen, omdat de projectontwikkelaar geen toestemming van de gemeente of provincie kreeg om te beginnen. Het aantal leegstaande panden en braakliggende terreinen is in de afgelopen jaren flink toegenomen. Oorzaak: krimp en crisis. Huizen werden niet gekocht, laat staan gebouwd, kantoren en fabrieken gingen failliet. Overheden zagen er geen heil in om toestemming te geven tot nieuwbouw, want de kans op verhuur of verkoop was bijzonder gering. De krimp ontstaat, naast migratie, ook door de combinatie van een verminderde natuurlijke aanwas en een veroudering van de bevolking met andere leefpatronen tot gevolg.

Projectontwikkelaars laten de boel de boel en de leegstaande panden gaan er steeds belabberder uit zien. Als er op enig moment gevaarlijke situaties ontstaan, bijvoorbeeld instortingsgevaar, worden er grote bouwhekken om het bewuste vastgoed geplaatst en wordt de aanblik er niet beter op. De waarde van omliggende woningen daalt. De verpauperde plek leidt er ook toe leidt dat mensen in de directe omgeving minder gaan investeren in hun woning, waardoor een versterkend waardedalend effect ontstaat.

De LVKK wil, dat bij wet wordt geregeld, dat de eigenaar de zooi opruimt. Ook als het om een faillissement gaat. Een projectontwikkelaar die geen actie onderneemt ten aanzien van het aangekochte vastgoed, moet gesommeerd kunnen worden tot sloop over te gaan.

Dat gebeurt nu niet, omdat slopen vaak handenvol geld kost waar niets tegenover staat, omdat er niet gebouwd mag worden. En banken zijn niet bepaald geneigd geld te lenen voor sloop.

De LVKK stelt voor dat de provincies de sloop zo nodig gaan voorfinancieren. Er zou een fonds moeten komen waaruit de sloopkosten kunnen worden betaald en dit geld zou dan bij herontwikkeling moeten worden terugbetaald aan de provincie.

Als de sloop eenmaal een feit is, moet met omwonenden bekeken worden wat de tijdelijke functie van het leeggekomen terrein zou kunnen worden. Is er behoefte aan een dorpsplein, een trapveldje, een gezellig parkje of misschien een dorpsmoestuin? 

Om in de toekomst te voorkomen, dat de provincies steeds maar geld moeten blijven ophoesten voor de sloop van allerlei panden, is tijdens het Landelijk PlattelandsParlement bedacht, dat iedereen die iets bouwt een verwijderingsbijdrage zou moeten betalen, net als wanneer je een nieuwe wasmachine of koelkast koopt. Met het geld van die verwijderingsbijdragen zou een provinciaal fonds moeten worden opgericht, waaruit in de toekomst de sloop van panden kan worden voorgeschoten. Tot die tijd zouden provincies sloop moeten voorfinancieren.


Zondernemers
Ook boerderijen vormen een onderdeel van leegstand en verpaupering. Boeren die stoppen met hun bedrijf, willen vaak wel op de boerderij blijven wonen, maar vanwege de fiscale afrekening met de Belastingdienst is dit niet altijd financieel haalbaar. Zeker niet omdat er in veel gevallen ook stallen met asbestdaken staan, waarvan de verplichte sloop ook handenvol geld kost. De boer verlaat de boerderij en laat een leeg woonhuis en vaak meerdere lege schuren achter.
Volgens de LVKK zou een oplossing kunnen zijn, dat de boer Zondernemer wordt. Dat betekent dat hij zijn schuren afbreekt  en ervoor in de plaats rekwerken met zonnepanelen plaatst. Om de panelen worden op gepaste wijze houtwallen aangelegd, zodat ze niet detoneren in het landschap. De boer hoeft dan niet af te rekenen met de Belastingdienst, maar wordt ondernemer in zonne-energie en gaat leveren aan energiemaatschappijen.
Om een en ander te kunnen realiseren zou hij financiële steun moeten krijgen via de landelijke subsidieregeling duurzame energie. Probleem is echter, dat deze regeling niet geldt voor dergelijke kleine projecten. De LVKK wil dat daar verandering in komt. Een deel van deze subsidiegelden zou voor kleinere initiatieven moeten worden gereserveerd, waardoor bijvoorbeeld op initiatief van dorpsbewoners ook coöperatieve windmolens gerealiseerd kunnen worden.
En dat is niet het enige, want ook de omgevingsregelgeving zou moeten worden aangepast. Die zou flexibeler moeten worden, zodat je bijvoorbeeld geen omgevingsvergunning nodig hebt voor een rek met zonnepanelen omdat ze niet op het dak van je huis kunnen. Uiteraard gaat het dan wel om plekken waar al eerder andere bebouwing, bijvoorbeeld de genoemde stallen, heeft gestaan.
Tot slot zou de LVKK ook graag zien dat de belasting, die wordt geheven over door particulieren (en bedrijven ?) geleverde energie aan energiemaatschappijen, verdwijnt.
Overigens zou het verhaal van de zonnepanelen ook moeten kunnen gelden voor de projectontwikkelaar die zijn leegstaande panden heeft moeten slopen en nu met een kaal, niets opleverend terrein zit.

 


Contact
Overijsselse Vereniging
van Kleine Kernen

Vilsterseweg 11
7734 PD Vilsteren

T  0529-478194 (di t/m vr)
E  info@ovkk.nl


Stuur deze nieuwsbrief ook door naar een collega of relatie
Tell a Friend



Vrienden van de OVKK:








Indien u niet bent geabonneerd op onze nieuwsbrief, kunt u zich hier aanmelden.
Indien u de nieuwsbrief niet meer wenst te ontvangen, klik dan hier om u af te melden.

OVKK
Vilsterseweg 11
7734 PD Vilsteren
tel. 0529-478194 (di t/m vr)